Zomervakantie, part II

Die avond ging ik voor het eerst alleen uit eten, keek een indrukwekkende film en viel daarna van de vermoeidheid in slaap. De volgende dag had ik niet eens door dat er weer een nieuw iemand in de kamer verbleef.

indoor design

Ik deelde namelijk een kamer met vier personen, gemixt mannen en vrouwen door elkaar. De volgende dag ging ik naar het SFF, ik had me opgegeven om vrijwilligerswerk te doen voor het filmfestival. Mijn lieftallige zus kwam op het idee, 'jaah leuk moet je doen'! En ik dacht tja, als ik daar ben kan ik mezelf beter nuttig maken. Daarnaast ben ik dol op films. Netjes kwam ik op tijd, om er vervolgens achter te komen dat 10.00 uur in Bosnië, ook 10.30 of 11.00 uur betekent. In Nederland ben ik altijd degene die te laat komt, maar hier hield ik mijn netjes aan mijn Nederlandse tijd.

Vrijwilligerswerk hield eigenlijk niet echt veel in, filmzaal opruimen incl. de popcorn!, kinderen vermaken, foto’s maken maar vooral veel chillen en koffie drinken. Ik voelde me allesbehalve nuttig. Na een halve dag meegedraaid te hebben besloot ik met wat meiden die ik daar had ontmoet de stad in te gaan.


Die avond kwam rond 01.00 uur een nieuw iemand het hostel binnen, ik sliep half en de rest ook. Dus het licht bleef uit. Een lange jongeman stelde zich voor, Stefan en ik hoorde meteen een Hollands accentje. We hebben die avond leuk staan kletsen (zonder te weten hoe hij er nou echt uitziet), en besloten de volgende dag samen Sarajevo te verkennen. Ik besloot vrijwilligerswerk te skippen en wat een goed besluit! Stefan bleek een toffe gast te zijn! Het werd een hele leuke en gezellige dag. We deden een ‘On the siege’ tour, gingen naar de berg Trebevica waar we prachtig uitzicht hadden over de stad Sarajevo. In Pivara, een oude bierbrouwerij dronken we Sarajevsko pivo en gingen een hapje eten. De dag sloten we af met een zonsondergang boven de stad bij Zuta Tabija ( Gele Fort). Voor iedereen die Sarajevo niet kent, deze stad ligt in een vallei. Door naar boven te klimmen heb je schitterend uitzicht over de stad.

Ik weet dat ik daar zat, koel briesje door mijn haren, 28 graden en een drankje in mijn hand, en ik voelde me zo thuis en heel vredig. Onbeschrijfelijk gevoel.

Twee jaar geleden had ik daar ook met mijn ex gelopen, maar dat voelde heel anders. Hij had hoogtevrees, verstijfde en wilde onmiddellijk naar beneden. Nog net 1 selfie op valreep gemaakt te hebben, liep ik ietwat teleurgesteld naar beneden.


Met Stefan klikte het goed, vooral vriendschappelijk en ik voelde me heel erg op mijn gemak bij hem. De volgende dag nam ik afscheid van Stefan, dit deden we op de Bosnische wijze, samen Bosnische koffie te drinken, uitgebreid praten en alles ‘polako’ langzaam doen.


Mijn Sarajevo avontuur kwam tot een eind. Na een 12 uur durende terugreis, kwam ik vol energie terug. Dit had mij zo goed gedaan en laten inzien dat alleen reizen je sterker maakt, maar ook veel persoonlijke inzichten geeft. Ik weet niet of het door die nieuwe energie kwam, maar ik besloot Tinder te installeren. Het was tenslotte zomer en ik was nu weer single, dus ik dacht why not.


 

7F9B9529.jpg

Hi, thanks for stopping by!

Wat leuk dat je op mijn blog komt kijken! Ik ben Ana, een millennial child, geboren in ´85. In deze blog neem ik je mee in mijn leven, de leuke en spannende momenten, maar ook de minder leuke kanten. Hopelijk kan ik jou inspireren jouw mooiste leven te leiden, volgens jouw interne kompas. 

Let the posts
come to you.

Thanks for submitting!

  • Instagram