Identiteit, part deux

Maandagavond, ik begin het boek ´Het vergeten gezicht´ te lezen van Elle van Rijn. Mijn zus had hem onlangs uitgelezen en ze vond dat ik het boek ook moest lezen, want in bepaalde delen van de hoofdpersonage herkende ze een beetje mij.

Straw hats

Ik raakte hierdoor geboeid en wilde het boek ook snel lezen. Op een regenachtige maandagavond, het was rond een uur of tien ´s avonds, begon ik aan het boek. Twee uur later was ik op een derde van het boek en kon niet stoppen met lezen. Aangezien ik nu ziek thuis zat vanwege werk, en de volgende dag niet vroeg op moest, kon ik rustig doorlezen, zonder me druk te maken of ik de volgende dag wel op tijd zou opstaan. Om vier uur ’s nachts had ik het boek uitgelezen.


Er was een alinea die bijna letterlijk uit mijn leven gegrepen was, toeval of niet. In de alinea stond, de hoofdpersonage was net ontslagen, haar vriend had het uitgemaakt en ze staat op het punt haar auto te verkopen en ze geeft aan dat ze nog maar 2500 euro op haar bankrekening heeft. Bam, soortgelijke situatie, alleen ben ik iets meer dan twee jaar single en hebben we destijds samen besloten het uit te maken.

Het boek gaat over identiteit, maar ook de zoektocht naar jezelf, jaahaa, het o zo bekende fenomeen bij de millennials.

Er zijn al honderden artikelen hierover geschreven, de burn-outs onder deze doelgroep zijn schrikbarend hoog. De zoektocht naar onze ware ‘purpose’ oftwel je ware roeping. Het boek zette mij aan het denken, over hoe we soms ver verwijderd raken van ons zelf. En ja, ik herken mezelf daar in, ik heb op tijd ingezien dat er iets moet veranderen en heb gelukkig een burn-out weten te voorkomen, maar het feit dat ik op dit punt ben beland geeft ook een duidelijk signaal af.


Laatst heb ik na de zoveelste date die op niets uitliep mijn online dating account verwijderd. Ik had er bijna een sport van gemaakt of een vrijetijdsinvulling, daten. In de afgelopen 2,5 jaar heb ik met meer dan twintig mannen gedatet. Goed van sommige mannen ben ik alweer de naam vergeten en daarvan zijn er een paar bedpartners. Na mijn mislukte relatie wilde ik dolgraag weer de liefde voelen, alleen passeerde ik daarbij te vaak mezelf en gaf mezelf niet de tijd om alles goed te verwerken. Wat resulteerde in veel verspilde energie, veel geven en minder ontvangen, teleurstellingen en mannen die in de categorie ´egoïstische pubers´ vallen. Bindingsangst, ik wil aan mezelf werken, een ex die weer terugkomt of ik ben nog niet toe aan relatie. You name it en ik heb het meegemaakt. En ik gaf deze mannen een podium om te shinen.


Nu ik dit zo tik en bijna mijn eigen coach/psycholoog lijk, realiseer ik mij ook dat ik dit allemaal achter mij laat. Diep van binnen weet ik veel en ik kan goed de conclusie trekken, en hier juist een les of beter gezegd lessen uithalen. Het is nu om in actie te komen en ik weet ook dat uit deze contrast iets mooiers en beters gaat ontstaan. Klinkt heel cliché maar het is echt zo. Ik moet het alleen af en toe hardop zeggen: Relax darling, het komt allemaal goed…..


Ohja, het boek, daar begon ik natuurlijk mee, het loopt ( ik zal niet teveel verklappen) verrassend af, waar de hoofdpersonage te maken krijgt met een nieuwe identiteit, of ze dat wilt of niet.

7F9B9529.jpg

Hi, thanks for stopping by!

Wat leuk dat je op mijn blog komt kijken! Ik ben Ana, een millennial child, geboren in ´85. In deze blog neem ik je mee in mijn leven, de leuke en spannende momenten, maar ook de minder leuke kanten. Hopelijk kan ik jou inspireren jouw mooiste leven te leiden, volgens jouw interne kompas. 

Let the posts
come to you.

Thanks for submitting!

  • Instagram