Andere realiteit, maandje weg...

Vlak voor mijn vertrek naar Schiphol moet ik een en ander uitzoeken, hoe werkt reizen tegenwoordig? Wat voor test heb je nodig, hoe oud mag deze zijn etc. Merk toch iets minder chill en ontspannen dan 'spontaan' weggaan voor deze hele situatie. Eenmaal aangekomen op Schiphol merk ik een hele andere realiteit, zelfs de medewerkers lijken ontspannen en heel vriendelijk.


Bij de controle, hoef ik mijn laptop niet eens uit mijn tas te halen, mijn volle fles met water die normaal altijd in de prullenbak belandt, mag ik nu gewoon houden. In het vliegtuig kom ik naast een oude man te zitten, blijkbaar hoeven we hier geen 1,5 meter afstand te houden. Waarom mag dit nog niet in een theater, of tijdens een voorstelling? Wellicht ben ik iets te subjectief ingesteld, gezien mijn interesse in cultuur en de culture sector als werkveld. De oude man Marin kletst me de oren van het hoofd, waardoor de vlucht vrij snel verloopt. Hij raakt iets te gesteld op mij, bij de paspoortcontrole piept hij voor, zodat ie naast me komt te staan en noemt me 'mon cherie'. Ik doe alsof ik het niet hoor en loop snel door.


In Kroatië, merk ik ook een totaal andere realiteit dan in Nederland. Goed je kunt de kustplaats Vodice, waar ik de komende periode verblijf, niet echt vergelijken met een grote stad als Rotterdam. Het is hier een stuk rustiger, op het strand kom ik een verdwaalde hond en paar mensen tegen. That's it. Maar doordat ik hier ook naar andere plekken reis, valt het mij op dat de situatie veel relaxter is, okay in Kroatië wonen maar 4,4 miljoen mensen. Niet echt dichtbevolkt, maar toch anders. En merk dat deze realiteit me nu erg goed bevalt. Wonen en werken in het buitenland, oftewel een digital nomad, kan vooral nu heel goed. Ik probeer het voor een maandje, wie weet later voor een jaar. Alles is mogelijk. Ik houd alle opties open.


Na een werkweek besluit ik het weekend naar het eilandje Brač te gaan, mijn tante heeft daar een appartementje, met uitzicht over zee. Wie zegt daar nou nee op ;)? Het voelt goed, en ja ik realiseer me dat de situatie in Nederland totaal anders is, maar geniet hier met volle teugen van een glaasje wijn en een gerecht met lokale vis, in een restaurant. Ik geniet intens.




7F9B9529.jpg

Hi, thanks for stopping by!

Wat leuk dat je op mijn blog komt kijken! Ik ben Ana, een millennial child, geboren in ´85. In deze blog neem ik je mee in mijn leven, de leuke en spannende momenten, maar ook de minder leuke kanten. Hopelijk kan ik jou inspireren jouw mooiste leven te leiden, volgens jouw interne kompas. 

Let the posts
come to you.

Thanks for submitting!

  • Instagram